Als de merels zingen

Raf rijdt met z’n auto 's avonds laat over een landweggetje. En dan gebeurt het. Vanuit het niets doemt daar een vrachtwagen op. Felle lichten, een hard getoeter, piepende banden en een crash volgt. Dan is het doodstil. Wanneer Raf zijn ogen opent, is het pikdonker. Hij voelt en ruikt het gras waar hij op ligt. Wat is er gebeurd? Waar ben ik? Wie ben ik? Door de harde klap is Raf zijn geheugen kwijt geraakt. Gedesoriënteerd staat hij op en begint een richting uit te lopen. Wanneer hij even besluit te rusten op en plek waar de resten van een oude afgebrande boerderij staan, ontmoet hij een zwever die op deze plek woont. Homie heet hij. Homie blijkt erg behulpzaam. Samen proberen ze het geheugen van Raf terug te halen. Maar is dat wel zo'n verstandig idee?

Sommige herinneringen zijn mooi en goed. Maar anderen zijn ellendig en naar. Ze lijken ook steeds meer te vertellen wie Raf daadwerkelijk is. Maar voordat dat zover is verschijnen er ineens vijf duistere figuren. Figuren die je niet alleen in het donker wilt tegen komen. Zij weten precies wie Raf is. Want Raf draagt een geheim met zich mee. Een kostbaar geheim. En koste wat het kost zullen zij dit geheim van Raf lospeuteren. Desnoods met geweld. Lukt het Raf om het leven van Homie en dat van hemzelf te redden? Krijgt hij net op tijd zijn geheugen terug? En wat is er zo waardevol? Wat draagt hij met zich mee dat zo belangrijk is? Alle hoop lijkt vergaan. Maar zelfs in de stilte van de nacht is er hoop. Als de merels zingen.