Dé vriendinnencomedy met een lach en een traan
‘Opvliegers: Op Safari’ is het vijfde deel in de succesvolle reeks vriendinnencomedy’s. Dit keer maken de vriendinnen Zuid-Afrika onveilig. The Big 4 gaat op zoek naar The Big 5! Loes (Linda Wagenmakers), Joke (Nicole Berendsen), Shirley (Joanne Telesford) en Moniek (Alexandra Alphenaar) verliezen zich in safari’s, wijn proeven en bloedhete overnachtingen in een tent.
Het verhaal
Loes is gevraagd voor een fotoshoot in een nieuw maandblad met als thema: ‘Lachend in de overgang’. Omdat het kan, plakken de vriendinnen daar meteen een kleine vakantie aan vast, maar er is van alles aan de hand. Moniek heeft heftig nieuws gekregen dat veel impact op haar leven heeft. Het rare gevolg is echter wel dat ze alle angsten waar ze eerder last van had helemaal kwijt lijkt te zijn. Ze durft alles! Misschien zelfs wel iets te veel? Shirley heeft de mannen volledig afgezworen. Ze zoekt naar antwoorden in het rijk der dieren en als een op hol geslagen Freek Vonk probeert ze al haar dierenkennis in praktijk te brengen. Of is dit juist een afleidingsmanoeuvre? Joke haar huis is afgebrand en krijgt daardoor de kans om alles opnieuw te doen, de inrichting, kleuren, garderobe. Dit zorgt voor een grote onzekerheid: wie is ze zelf eigenlijk op dit punt in haar leven? Keuzes zijn leuk, maar als je op ruim twee derde van je leven zit, wat is er dan écht belangrijk? Hou je alles zoals het was of moet alles voor één keer nog helemaal anders? En Loes is verliefd, maar waar ze zich de afgelopen jaren als ‘oude fiets’ op de jongere mannen heeft gestort, is Nico 71 en miljonair. Is ze nu een jonge golddigger geworden of is het echte liefde? Heeft iets wel een toekomst als de buitenwereld er nu al zo veel van vindt? En een man van 71... hoe lang blijft dat nu eigenlijk leuk? Overleven de vier vriendinnen de safari en zullen ze een echte neushoorn op de foto krijgen? Kortom: een échte vriendinnencomedy over de fase (met alle ongemakken die daarbij horen) waar een dame liever niet over spreekt, maar waar toch onbedaarlijk om gelachen kan worden!
Interview
Vier vriendinnen. Eén safari. En een levensfase waar nog altijd te weinig openlijk over wordt gesproken. In Opvliegers: Op Safari trekken Loes, Moniek, Joke en Shirley samen door Zuid-Afrika. Met humor, zelfspot en vriendschap als rode draad nemen ze het publiek mee langs alles wat de overgang met zich mee kan brengen. Met z’n vieren hopen ze een taboe te doorbreken – door er juist hard om te lachen.
Opvliegers, de overgang, toch niet iets om te lachen...
Nicole: ‘’Deze voorstelling gaat niet eens zozeer over de overgang. Het is een voorstelling over vriendschap. En hoe meer levenservaring, hoe dieper en eerlijker vaak de vriendschap. Wat ook weer hilarische taferelen oplevert.’’
Alexandra: ‘’Juist wel! Ik kan er natuurlijk nog niet helemaal over meepraten, en het zal ook af en toe enorm vervelend en naar zijn, maar om juist nu (als je in deze fase zit) naar het theater te gaan en even te kunnen lachen en ontroerd te raken, is wel fijn. Herkenbaarheid, je niet alleen voelen en even je eigen sores vergeten, daar streven we naar met deze voorstelling.’’
We vroegen de dames of ze zelf al last hebben van de overgang?
Nicole: “Ik ben 52 en zo’n twee jaar geleden merkte ik dat ik heel somber was, terwijl ik van nature heel vrolijk ben. Ik herkende mezelf niet, zag overal beren op de weg. Toen ben ik naar een hormoonkliniek gegaan. Ik dacht ik ga niet mijn leven laten vergallen omdat ik vind dat je hier op een natuurlijke manier doorheen moet. Dus ik heb nu een hormoonspray. Nicole’s collega Joanne kwam er rond haar 48e achter dat ze in de overgang zat, inmiddels zijn we een aantal jaar verder en heeft ze overal ‘een beetje’ last van gehad. “De afgelopen tijd ben ik een stuk emotioneler geworden. Soms kijk ik naar het nieuws en krijg ik spontaan een brok in mijn keel als ik zie wat er in de wereld gebeurt. Dat had ik voorheen niet.’’
Alexandra: ‘’Ik ben 44, en ik ben nog niet zo ver. Maar ik merkwel wat ‘klachten’ die bij de perimenopauze horen.’’
Linda: ‘’Jaaa, opvliegers, lekker warm!’’
Bespreken jullie overgangsklachten met je vriendinnen?
Joanne: “Zeker want het is fijn om vergelijkingsmateriaal te hebben, dus met mijn vriendinnen ben ik er heel open over. Het gebeurt regelmatig dat we een gesprek onderbreken omdat een van ons het heel warm krijgt. Ook met mijn moeder kan ik er goed over praten. Ik merk dat mijn overgang lijkt op die van haar.”
Nicole: ‘’Zeker! Ik heb zelfs een opleiding gevolgd tot hormooncoach bij Ralph Moorman. Omdat ik er alles over wilde weten. Het is een hele heftige fase voor veel vrouwen en hoe meer we onze verhalen delen, hoe meer we elkaar kunnen helpen.’’
Alexandra: ‘’Zeker! Heel fijn om te horen dat de dingen die je ervaart, ook bij de ander speelt. En even te kunnen ventileren en er soms ook enorme grappen over te maken.’’
Linda: ‘’We bespreken alles, dat is een vrouwendingetje, en dat is fijn.’’
Hopen jullie met die openheid het taboe te doorbreken?
Nicole: ‘’Ik hoop dat mensen zich gaan herkennen in de individuele struggles die deze vriendinnen doormaken in de tijd van nu. Alles kan en alles mag bijna... wat niet altijd eenvoudig is. En ik hoop vooral dat mensen even lekker kunnen lachen (misschien indirect ook een beetje om zichzelf) en met een goed gevoel naar huis gaan.’’
Joanne: ‘’Ik ervaar het taboe ook bij vrouwen onderling. Ik ben er heel open over, maar heb het idee dat sommige vrouwen net doen alsof zij nergens last van hebben. Zo pak ik gerust in het openbaar even mijn waaier als ik het ineens warm krijg. Wat ik niet zo kan waarderen, is als een vrouw dan net iets te hard zegt: ‘O, heb je een opvlieger?!’ Ik reageer dan met ‘Kind, volgens mij heb ik een dubbele!’ Om even te laten weten dat ik er geen problemen mee heb. Wat ik zelf ook zo leuk vind aan deze comedy is de manier waarop wij erover praten. In het echte leven ben je soms nog wel voorzichtig omdat je de ander niet wil beledigen. Op het toneel kun je alles zeggen en er zelfs grappen over maken. En als de herkenning dan weer gesprekken met andere vrouwen oplevert, is dat helemaal mooi.”
Linda: ‘’Het taboe is misschien het vooroordeel dat het na de overgang minder wordt, terwijl ik het een 2.0 kans vind. Daar mogen vrouwen en zeker mannen iets langer over nadenken. Het is een misschien een intimiderende verandering, dat is zeker, maar niet perse eentje die het slechter maakt.’’
Alexandra: ‘’Ik denk dat het goed is dat we deze voorstelling spelen en er veel vrouwen (maar zéker ook mannen) naar deze voorstelling komen kijken. Het zal herkenbaar zijn, maar het gaat denk ik voornamelijk ook over de verbinding en de vriendschap tussen deze groep vrouwen, die in dezelfde fase van hun leven zitten. Ieder op haar eigen spoor, met een belangrijk ding gemeen; de hechte vriendschap.’’
Opvliegers van REP Entertainment was de afgelopen theaterseizoenen steeds één van de meest succesvolle reizende voorstellingen. ,,Opvliegers is een beetje Sex and the City45+”, aldus Rick Engelkes over de kracht van de productie. ,,Het gaat over vrouwen die op een zekere leeftijdbepaalde ongemakken krijgen, maar juist volop in het leven staan. Dat bleek heel herkenbaar. Ook bevatten de voorstellingen veel zelfspot, wat ook weer heel erg kan relativeren.”
